هفت غلطِ مصطلح در برنامه‌ریزی استراتژیک فناوری اطلاعات

علاوه بر آسیب‌های متداول پروژه‌های برنامه‌ریزی فناوری اطلاعات که به‌صورت عمومی اینگونه پروژه‌ها را تهدید می‌کند، برخی از اشکالات روش‌شناختی ویژه پروژه‌های ITSP نیز وجود دارد که به‌طور خاص بر موفقیت و اثربخشی این پروژه‌ها تاثیر نامطلوبی می‌گذارد. از آنجا که نتایج و دستاوردهای پروژه‌های ITSP در دوره طولانی پس از اجرای این پروژه‌ها بر فعالیت توسعه‌ای سازمان‌ها در زمینه IT موثر است، به‌نظر می‌رسد شناسایی و رفع اینگونه مشکلات شایسته توجه ویژه‌ای است و بتواند کمک زیادی به مدیران فناوری اطلاعات سازمان‌ها کند. در این مقاله، که در آخرین شماره ماهنامه «تدبیر» به چاپ رسیده است، کوشیده‌ام مهم‌ترین اشکالات روشی پروژه‌های ITSP را (چنانکه در کشور ما به اجرا درمی‌آیند) برشمرده و تحلیل کنم.

این «غلط های مصطلح» عبارتند از:

  • ITSP قبل یا بعد از برنامه‌ریزی استراتژیک کسب‌وکار؟
  • ITSP بعد یا قبل از برنامه‌ریزی معماری سازمانی؟
  • استفاده از SWOT
  • عدم توجه به روندها و پیش‌ران‌های فنی
  • غفلت از بازار
  • جامع‌گرایی به‌جای تمرکزگرایی
  • ویژه‌گرایی در مقابل استفاده از تجارب برتر

دنباله این نوشته …

آشنایی با مدل‌های مرجع TM-Forum Frameworx

مجموعه مدل‌های مرجع Frameworx که توسط موسسه TeleManagement Forum ارائه شده است، متدوال‌ترین و پرکاربردترین مدل‌های مرجع صنعت تلکام (ارتباطات و مخابرات) به‌شمار می‌رود. موسسه TMF ادعا کرده که در حال حاضر بیش از ۹۰% ارائه‌دهندگان سرویس‌های ارتباطی در دنیا از این مدل‌های مرجع استفاده می‌کنند. مجموعه Frameworx شامل چهار مدل مرجع است که لایه‌های فرآیندی، اطلاعاتی، کاربردی و همچنین زیرساخت یکپارچه‌سازی کاربردها را در شرکتهای ارائه‌دهنده سرویس‌های ارتباطی پوشش می‌دهد.
دنباله این نوشته …

معماری‌های بازکاربردپذیر دولت الکترونیکی

در ارائه خدمات الکترونیکی که مضمون محوری برنامه‌های توسعه دولت الکترونیکی است مکرراً به الگوهای تکرارشونده‌ای از سناریو‌های کسب‌وکار برمی‌خوریم که به‌طور طبیعی می‌بایست با راه‌حل‌های فناوری اطلاعات مشابهی پشتیبانی شوند. یک نمونه آشنا و ابتدایی از این موقعیت‌ها، مواقعی است که دو یا چند سازمان برای پشتیبانی فرآیندهای عمومی و مشترک خود از یک بسته نرم‌افزاری آماده استفاده می‌کنند. هنگامی که این الگوهای تکرارشونده را از سطح نرم‌افزارهای کاربردی به سطح معماری راه‌حل و فراتر از آن به سطح معماری سازمانی توسعه دهیم،‌ به مفهومی با عنوان معماری‌های بازکاربردپذیر می‌رسیم که ایجاد و استفاده از آن‌ها مزایای غیرقابل‌انکاری، هم در طرف تقاضا (سازمان‌های استفاده‌کننده) و هم در طرف عرضه (تامین‌کنندگان خدمات و محصولات فناوری اطلاعات) دارد.
دنباله این نوشته …

چند نکته درباره سازمان نظام صنفی رایانه‌ای ۳) «کارویژه» سازمان چیست؟

اشکالی را که در گفتار پیشین در مورد ماهیت چندگانه سازمان طرح کردیم، شاید بتوان با رویکردی ابزارانگارانه و عمل‌گرایانه به‌فراموشی سپرد، همانگونه که همه ما کمابیش چنین کرده‌ایم. به‌عبارت دیگر، برای اعضای صنف، فارغ از ماهیت سازمان، نفس وجود آن به‌عنوان ابزاری برای دفاع از منافع و مصالح صنفی مهم است، یعنی اینکه «جایی» وجود دارد که حالا هر چه اسم آن را بگذاریم، می‌تواند از منافع صنفی شرکتهای فعال در این حوزه دفاع کند. اما حتی با وجود چنین رویکردی، باز جای یک سئوال مهم و اساسی باقی می‌ماند و آن اینکه انتظار داریم سازمان چه ماموریت ویژه‌ای را محقق که از عهده تک‌تک اعضای آن، یا از سایر نهادهای موجود برنمی‌آید. به‌عبارت دیگر، «کارویژه» سازمان چیست؟
دنباله این نوشته …

چند نکته درباره سازمان نظام صنفی رایانه‌ای ۲) معمایی به‌نام صنف

هر چند برای ما «اهالی صنف» پرسش از چیستی و چرایی سازمان جزء محرمات تلقی می‌شود و چون‌وچرا در مورد وجود و ماهیت آن را مغایر حمیت صنفی می‌دانیم، اما واقعیت این است که برای ریشه‌یابی بسیاری از مشکلات و کاستی‌های فعلی سازمان، چاره‌ای جز بازگشت به مبانی وجودی آن و کندوکاو برخی از مفاهیم پایه پس‌پشت تشکیل سازمان نداریم. این پرسش‌ها را تنها باید تمهید مقدمه لازم برای بحث درباره مشکلات عملی امروز سازمان و تلاش برای چاره‌جویی این مشکلات تلقی کرد.
دنباله این نوشته …

چند نکته درباره سازمان نظام صنفی رایانه‌ای ۱) پیش‌ از آغاز

راه‌اندازی ستون « نقدها، نظرات، پیشنهادات و دلتنگی‌ها» در پیشانی وب‌سایت سازمان، فرصت فرخنده‌ای است که هرچند کمی دیر ایجاد شده، اما در صورت استقبال اهالی صنف از این فرصت، می‌تواند به محملی برای هم‌اندیشی اعضای سازمان و بازگویی اندیشه‌هایی بدل شود که در این چندساله اخیر، هیچ بستر و رسانه‌ «درون‌صنفی» برای بیان آنها فراهم نبوده است. واقعیت آن است که به‌رغم تلاش‌های ارجمندی که در این دو دوره توسط مدیران و فعالان سازمان برای شکل‌گیری و تثبیت این نهاد نوپای صنفی کشیده شده است، داوری کمابیش همه‌گیر و فزاینده‌ای در فضای صنف احساس می‌شود دایر بر اینکه در طول این مدت شاخص «انسجام صنفی»، منحنی چندان روبه‌رشدی را از خود نشان نداده است (و چه بسا این ملایم‌ترین شکل بیان چنین احساس مبهمی باشد!). اگر بپذیریم که به آرمان انسجام صنفی جز از مسیر گفتگو، آن‌هم گفتگوی دوسویه، آزاد، جدی و بی‌پرده در یک رسانه و فضای درون‌صنفی، نمی‌توان رسید،‌ آنگاه باید به ایجاد این ستون باید به‌عنوان طلیعه عزم جدی مدیران سازمان برای سمت‌گیری به سمت آن آرمانِ (تا حدی مغفول) نگریست و به همت طراحان و دست‌اندرکاران آن آفرین گفت.
دنباله این نوشته …

قدرت گرفته از وردپرس پارسی - طراحی شده توسط Fresh Sites - ترجمه و بهینه‌شده برای وردپرس پارسی توسط مسعود گلچین